Węża w zanadra nie wpuszczaj

Węża śnieg był wielki zastał,Iż się do jamy nie schował;I tak go zima zmorzyła,Iż w nim ledwe dusza była.Uźrzał człowiek, żal mu go był: 5

Wziąwszy węża, w zanadra włożył;On, iże się nie mógł ruszać,Jeszcze dobrze nie mógł kęsać.Ale. kiedy więc roztajał,Dopiero człowieka kąsał: 10

Miłosierdzia niewdzięczen był,Swego dobrodzieja zabił.Żadny złemu dobrze nie działaj,Węża w zanadra nie sadzaj!Bowiem zły złości nie traci, 15

Dobrodziejstwo jadem płaci.