Wielcy złodzieje małe wieszą

Wilk się na liszkę żałowałA złodziejstwo jej zadawał:„Ty — pry — ludzkie strzechy dzierzesz„A kury im w nocy bierzesz“.Więc ona się tego przała, 5

Zasię wilka winowała,Rzekąc: „Ty podgrzebasz ściany,„I bierzesz z chlewa barany“.I dali się na sędziego,Małpieża barzo mądrego, 10

Iżby je on o to sądził,Sprawiedliwie rzecz rozgodził.Małpież, kiedy prze wysłuchał,Tako strony napominał:„A czemuż się sromocita, 15

„Gdy się jednak obchodzita?„Wszak, wilku, o cudze nie dbasz„I o to sumnienia nie masz;„Liszka się też wyprawuje,„Iże się w niczym nie czuje. 20

„A przetoż się pojednajcie,„A tych rzeczy nie wmawiajcie!„Bo, byście się sami wiesili,„Równibyście ludziem byli;„Boć się u nich tako dzieje: 25

„Małe wieszą wielcy złodzieje;„A gdyby sprawnie wiesili,„Małoby panów ostawili“.