Wszytko się może przygodzić

Rybitwi, gdy ryby łowili,Sieć swą z wody prowadziliI barzo się opierali:Ryb sie wiele domniemali.

Ale, gdy na brzeg wywieźli, 5

Ryby żadnej nie naleźli,Jedno kamień dobrze niemały,Przed którym się sieci rwały.Tedy swej prace żałowali,Na nieszczęście narzekali, 10

Aże je jeden pocieszył,Jen między nimi mędrszy był.Rzekł: „Nie wiecie, co się dzieje:„Mieniąć się ludzkie nadzieje;„Nie dziw, iż się to przygodzi, 15

„Za weselem żałość chodzi“.Przetoć to trzeba przeględać,Coć się kiedy może przydać:Wszytko więc za dobre przyjmiesz,Gdy ludzkie rzeczy porozumiesz. 20

Mądryć się wszego nadziewa,Cokolwiek kto inny miewa;Przetoż w nieszcześciu bywa stał.Bo, nim przyszło, wszytko wiedział.