Z przodku sie złemu zastawiaj

Oracz niegdy był lnu nasiał,Iżby z niego przędziwa miał;A ptacy tego nie dbali,Niwczym mu nie przekażali.Więc jaskółka przyleciała. 5

W tej je rzeczy wystrzegała,

Rzekąc: „Bracia! źle czynicie:„Tego siemienia nie jecie!„Z tegociem sie nici rodzą,„Które nam więc barzo szkodzą; 10

„Przodkowićby nam zabieżeć:„Potym będzie trudniejsza rzecz“.Oni sie z jej rady śmialiA bojaźń jej przypisali,Rzekąc: „Mała sie to boisz, 15

„lne ptaki niepokoisz“.Jaskółka więc pomilczała,Aż zielony len uźrzala;Jęła zasię ptakom radzić,Na oczy im rzecz przywodzić: 20

„Otoć sie już len zieleni,„Czemuście tak zaślepieni,„Iż nie chcecie o się radzić,„Złego ziela w czas pokazić ?“Oni to w śmiech obracali 20

A nic k temu nie czynili,Aż więc oracz len pozbierałI sieci z niego podziałał.Owa, widząc ich niedbanie,Wzięła z człowiekiem zmierzenie, 25

Aby mu rano śpiewała.I w jego domu z nim mieszkała.Potym chlop sieci rozmiatał,Glupie nimi ptaki lapał.Tedy sie dupiero kajali, 30

Iźe jaskółczynej rady nie sluchali.Z przodku sie złemu przeciwiaj,Siły mu brać nie dopuszczaj:

Puściszli, gdy za rugi masz,Za ogon już nie utrzymasz. 40