Rad tego niechaj, czego mieć nie możesz (Biernat z Lublina, 1915)

Liszka niegdy łaczna będącchodziła, na śliwy patrząc,mówiąc: »By która upadła,jakobych ją smaczno śniadła!«

A ony sie tylko chwiały,iż czas nie był, nie padały.Liszka, gdy długo czekała,idąc precz, z sobą gadała:

»Otóżci o śliwy nie dbami tak ich nierada jadam,a zwłaszcza, iże są małe,a i jeszcze nieuźrzałe«.

Roztropnyć sie mieni nie dbaćo to, czego nie lża dostać,a gdy szczęście nie folguje,o to sie też nie pracuje.