Hasło nasze...

*  *

Hasło nasze ma dla nas swe dzieje tajemne:Lampa, gdy noc już zdąży świat mrokiem owionąć,Winna zgasnąć w tej szybie, a w tamtej zapłonąć.Na znak ten oddech tracę. Już schody są ciemne.

Czekasz z dłonią na klamce i, gdy drzwi otwiera,Tulę tę dłoń, co jeszcze ma chłód klamki w sobie,A ty wzamian przyciskasz moje ręce obieDo serca, które zawsze u drzwi obumiera.

Wchodzę ciszkiem, jakgdyby krok każdy knuł zbrodnię,Między sprzęty, co dla mnie są sprzętami czarów.Sama ścielesz swe łóżko według swych zamiarów,By szczęściu i pieszczotom było w niem wygodnie.

I zazwyczaj dopóty milczymy oboje,Dopóki nie dopełnisz podjętego trudu.Ileż w dłoniach twych pieczy, miłości i cudu!Kocham je, kocham za to, że piękne, że twoje.