1 - TRADUZIONE DALL'"INFERNO" DI DANTE Canto V

Poesie — 117

TRADUZIONE DALL’"INFERNO" DI DANTE

Canto VDal prim serc de sto gran pedrioronsont callaa giò addrittura in del segond,che l’è pù strenc del primm, ma di mincionla mamma dell’asee l’è giust in fond.Chi gh’è Minoss in toga e collaronche el sentenzia chi ven dall’olter monde ch’el manda ognidun per la part sovatutt a furia de gest faa con la cova.

Vuj mò dì che Minoss in d’on’oggiadael ved tucc i peccaa de quij meschin,e poeù con quella cova stermenadael se fassa tanc voeult el bomborinquant hin a press a pocch i mij de stradach’han de fà per portass al sò destin,tant che ogni voeulta ch’el se fassa sughe tocca d’andà abbass on mij de pù.

De sti anem desgraziaa d’ora e strasorael ghe n’ha denanz semper on basgioeu,in moeud che nol porrav trovà el quardora,s’el ghe n’avess besogn, de fà i fatt soeu.E lì botta e resposta, fora fora,giò per la gran coldera di fasoeu:ma quand Minoss l’ha guardaa in motria a mìel pienta lì el mestee per dimm inscì:

Oh tì che te see tolt sto magher spassda vegnì in sti miseri a curiosà,varda el fatt tò che per el tropp fidassno te quistasset rogna de grattà.Ma Vergilli el respond: Manca smargiass!L’uss l’è avert e l’è largh, lassel passà;Chi el le manda el pò tutt e tì nagotta,donca tas e no cerca chi l’ha rotta.

Chì el comenza davvera el bulardee:on che piang! oh che sgarr che passa i orecc!No gh’è lumm da vedegh a pondà i pee,se sent certi fracass che metten frecc:ziffol de vent che paren giust adreea scaregà tempest coll’acqua a secce a toeuss el spass da fà fà sott ai cornaai dond del mar ai scoeuj che gh’han d’intorna.

Sto dianzer d’on turben nol desmettde rotolass adree i anem dannaapestandj come carna de polpettcontra d’on perzipizzi mal inguaa.Chì sì boeugna sentì che bell mottettghe canten al Signor che i ha creaa.Ghe disen robba contra lu e i soeu santche on fiacaree nol ne pò dì olterrtant.

M’han poeù ditt che a sta vitta marcadettal’è condannada l’anema de quijche se lassen dà legg dalla braghetta.Quist van boffaa dal vent come i stornij,al temp di slitt e della scarlighetta,che van in tròppa e tegnen on mezz mij;anzi hin tant spess e a mucc che, a tiragh dent,a mazzann pocch s’en mazzarav dusent.

Per toccà là ancamò coj paragondiroo che se lumenten come i gruquand fan voland per l’ari on forcelloncont quella cova attacch che forniss pù:né occorr che speren la consolazionche el vent el calla oppur ch’el taja sù.E poeù sperà che coss! col vive sperandpodaraven morì forsi rimand.. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Comments

Loading comments…