157 - Se sont staa darensc a scriv
Poesie
Se sont staa darensc a scrivl’è per via, sur patron,che sont omm on poo tardivin di coss de applicazion;gh’hoo del coeur, ma in de quij cossche no poss, per brio! no poss.
Quand se tratta de drovammcont i gamb e cont i brasc,sfidi on olter a ciappamm,me farev anca in spettasc.Ma in di coss de drovà el cool’è de grazia e anch tropp se voo.
Né l’è poeù nanch on impegnsè via là come se siaquell de scriv a on omm de ingegnvertuos come Usciuria,e de scrivegh on trattincont di rimm in meneghin.
Chè la lengua busecconano l’è minga ona giambellade biassas inscì alla bonaspasseggiand coj man sott sella:sì cocô... per scriv polidghe voeur olter che i cinqu did!
Oltra quest hoo poeù anch capiiche l’è chi dove el me voeurper vedè se hoo tolt partiidaj lezion che con tant coeurel m’ha daa in quell’occasionche hoo faa el cambi del patron.
Ma resguard a sto punt chìs’el gh’avess on quaj sospettch’el domanda cunt de mìal sò amis don Benedett;lu el dirà, ch’el me cognoss,se foo onor o nò al sur Ross.
Lu el dirà che el dì e la noccghe stoo semper lì vesin:a curagg del dì i saccocc,e de nocc l’acquasantin.N’eel insci ch’el m’ha ordenaade stagh semper attaccaa?
Lu el dirà che in grazia miael gh’ha el gust ogni momentde stà insemma de Usciuriaperché mì gh’el giri in ment.N’eel anch quest on orden sode dagh gust pù che se pò?
Lu el dirà che el se toeu el spasstanci voeult de famm saltàcoj soeu man, senza curassche me possa gibollà.N’eel inscì lu ch’el m’ha ditt:Scoeudegh pur tutt i petitt?
Lu el dirà che sont discrett,che nol obbleghi a fà spes,che per duu strasc de zampettl’hoo giamò servii tant mes.Duu zampett! ch’el varda luse poss vess discrett de pù?
Ma per cunt del Tordoròghe n’hoo ditt tant che sia assee.Donch ch’el senta per cunt soquell che adess ghe infilzi adreee ch’el diga in fin di faccse el Morett no l’è on mostacc.
Se regordel d’avemm scritta proposet de servìch’el gh’aveva anch lu el petittde vegnì a Milan con mìquand fuss bon de fagh avèon patron compagn del mè?
L’hoo servii mì, el gh’è el soggett,alto donch ch’el corra scià;el ghe zed fina el sò lettper el gust d’avell in cà,el ghe giura de dagh fina,s’el le voeur, lacc de gaina.
Per indull a vegnì prestel ghe dis anch quest de pù,che servì el sarà on pretestma el servii l’ha da vess lue s’el voeur a tutta mancael ghe dà anca carta bianca.
Ma l’è, temp de fagh savè,sur De Ross, chi l’è el soggett:no el le voeur compagn del mè?Ben: l’è giust don Benedett,sì, l’è lu quell bon lasagn.Podel vess pussee compagn?
Comments
Loading comments…