27 - FRA DIODATT
Poesie
FRA DIODATT
Fraa Diodatt de Tolosa guardian,anzi definitor di zoccolott,amalastant el pes del fabriane de cinqu brazza in roeuda de trippott,el stava tutt i nocc sospes in l’ariparicc or in sul gust d’on lampedari.
Ciovè, me doo d’intend ch’el stava sùminga taccaa a quaj asa, o quaj rampon,ma in estes, bandonaa, lu de per lucome sarav i gemm faa col savon.Miracol ch’el sarav gross in cà mia,ma che in di sant l’è ona cojonaria.
Ora ona bella sira dell’estaa,cantand devotament fraa Diodattel sò vesper in còr coj olter fraa,el s’è vist a volzass tutt in d’on tratte a andà sù sù bell bell cont on cerinmostos come el scisciass on busecchin.
E sù e sù, quand l’è asquas lì ch’el toccael soffitt cont i brasc, el stà lì on bott;el fa ona girivoeulta, e poeù l’imboccaon bravo fenestron con sù nagott;molla i brasc, sbassa el coo, sterza on poo el cuue fôrt foeura di ball, chi ha avuu n’ha avuu.
Foeura i fraa tucc in tròppa alla serennaa vedè el vol de Soa Reverenza,ma, per quant corren, riven malappennaa vedell pocch pù grand d’ona carsenza;se tarden anca mò on minutt o duuel veden nient pù grand del bus del cuu.
Passa l’ora del copp de incoeu e doman,passa ona settimana, passa on mes,maneman l’è chì l’ann, e el guardianel seguita anca mò a stà giò di spes;resten i fraa ogni bott coj oeucc per arilocch e cojon pussee dell’ordinari.
Perché, per quant fudessen persuasch’el sò Diodatt el fudess sant de bon,nanch per quest ghe pareva ch’el so casel fudess minga quell d’on’assension;Cazzo, diseven, nanch ch’el fuss Enocch,Elia o la Madonna quell marzocch!
Cazzo, coss’hal poeù faa de sorprendentper meritass la fin de sant Franzesch?Che util n’ha cavaa de lu el convent?Se no gh’eva i cercott, sì! staven fresch!Sì: l’ann passaa ch’hin mort squas tucc i vidse stava a lu vorevem bev polid!
Basta, el vedarà... Quand poeù han veduuche el specciall l’eva on’opera de matt,han faa on olter guardian pù bottoruue pussee grev al doppi de Diodatt,han miss di bonn ferrad ai fenestrone s’el voeur sgorà anch lu l’è bon patron.
A gloria intant del Santo Fondatorel Pader General l’ha faa on decrettche de sto vol no s’en dovess descorsott penna de scomunega e interdett,e che l’eva assee a dì, quant a Diodatt,che l’è passaa alla gloria di beatt.
De lì cent dodes ann, sentii sto case restee lì de gess se sii cristian,intant che i fraa scennand in santa pasno pensaven che al mond ghe fuss on can,se sent invers la porta del conventon malerbetto scampanellament.
Corr el fraa portinee mezz a taston,bestemmiand la pressa e quell che sonna,e dopo d’avè vist daj boeucc del spionche l’eva on fraa, o el pareva alla pattonna,Benedicite, el dis, Razza de muj!S’cioppa i fasoeu de fa tant cattabuj?
Pax vobis, respond quell, e lì el se inviaamalappenna avert al refettori;Pian, ferma, cossa fal, l’olter el cria,ma quell senza fagh olter responsoriel slonga el pass, de moeud ch’el portineepar sta voeulta el pò dagh el nas dedree.
Ve sii mai imbattuu in quaj ostariaa fallà l’uss dopo vess staa a pissàe andà in mezz a tutt’oltra compagniacantand cont i botton mezz de lazzà?Ben: fee cunt press a pocch che per adessel cas del refettori el sia l’istess.
Resten i fraa de stucch, pesc che incantaaa trovass lì denanz vun del so croeucctutt a filaper, sporch e spaventaach’el gira intorna mezza spanna d’oeucc,e resten tant de stucch che pienten lìfin de mangià e de bev, che l’è tutt dì.
El guardian credendel el Diavolch’el voeubbia fagh passà ona mala sirarampèghes alla mej in pee del tavole lì cont on coracc de millla liracome el fuss sant Dominegh in personnatrìnciegh giò on bell croson colla coronna.
E: In nomm del Dio tremend di cristian,parla, el ghe dis, chi seet? fa minga el sord!Per quell lì, lu el respond, sont el guardian,ma mì no soo... me senti tant balord...che se nol fuss che seva chì inscì arentcredarev squas d’avè fallaa el convent.
Daj daj, sbraggen sù tucc, daj che l’è on matt,fermell, lighell, denanz ch’el daga foeura.Alto là, lu el repia, sont fraa Diodatt,no ve slonghee fraa becchi boefoeura,perché quell Dio che me fa sgoràel ve darà del franch noeuva de cà!
Per fortuna el guardian fraa Gian Mariadi norantatrii fraa de qeull conventl’eva l’unegh che fuss staa in libraria,e per fortuna gh’è vegnuu in la mentd’avè leggiuu in no soo qual occasiond’on vol de fraa Diodatt scritt su on carton.
E tiràndesel mej in la memoriael le interroga a taj del fatt leggiuu,e lu el ghe squitta lì tutta l’istoriadalla qual se capiss che, avend creduud’ess staa in estes mezz’ora a falla grassa,el gh’eva staa cent dodes agn e passa.
Giò i fraa tucc in genoeugg pesc che né impressaa domandagh perdon d’avegh faa on sfris:lu el ghe perdonna, el scenna, el se confessa,el dorma, el moeur, el torna in paradis,e i fraa in memoria en fan l’anniversaricon dò pittanz de pù dell’ordinari.
Se vorii mò savè el perché percommcent dodes ann gh’hin pars ona mezz’ora,ciappee el Prato Fiorito stampaa in Commdel milla ses cent quindes da on tal Frora;là a foeuj dusent settantacinqu se troeuvasta cossa frusta che par semper noeuva.
Là se ved come stand Soa Reverenzain gran contemplazion di coss eterna,massem del vers del salmo che comenzaEt mille anni tamquam dies hesterna,gh’è compars on usell che innamorava,che se no leva uman pocch ghe calava.
St’usell, come per forza d’attrazionl’è lu ch’el l’ha tiraa dove v’hoo ditt:lu che gh’ha ziffolaa quella canzonche fa passà i cent agn come i foghitt;infin se l’ha goduu quaj coss de bellcredimm che l’è staa in grazia dell’usell.
Comments
Loading comments…