44 - Remirava con tutta devozion

Poesie

Remirava con tutta devozionvuna de sti mattinn in l’Ospedaael ritratt de Monteggia e l’iscrizionche dis con pocch paroll tanc veritaa;

quand on tricch e tritracch sott al portonel me presenta on asen mezz spellaach’el fava on vòlt real cont el fironper rampà sora in cort on ammalaa.

A sto pont tutt l’amor per la virtùch’el me ispirava quell dottor de sassl’è andaa in fond di calcagn lu de per lu.

E hoo vist infin che i sciori no gh’han tortquand se disen tra lor per confortassche var pù on asen viv che on dottor mort.

Comments

Loading comments…