63 - ON ESEMPI
Poesie
ON ESEMPI
Ona veggianna esosaspiossera, avara, tègna, pedocciosa,che per cavà d’on pozz la cros d’on ghelll’avarav faa la corda con la pell,l’andava da on gran pezz fantastegandmasnand e ruminandcom possè in d’on bottsenza tanci cunteedeventà ricca e sgonfià sù el bolgiott.E avend sentii a descor come qualmentgh’eva staa de la gentche aveven ottegnuu sta sort de cosscoll’ajutt de quell’angior di orecc d’oss,la s’è ressolta anch leede buttass alla sort e alla fortuna,e intant, per scongiurall e fass juttà,dee a trà cossa la fa.(Ma ovèj! fioeuj, che i coss staghen chì inscìtra violter e mì,ché in punt de striament e malefizzigh’è di oeucc intorna e boeugna avegh giudizzi).Donca vegnend a nun, la va ona nottde luna pienna sora on baltreschine alzand el sottaninla le incensa sett voeult cont el cuu biott.Dopo la dà de mana on pugnattin de biella de trè tett,e denter la ghe mettdescartendj e basandj a vuna a vunai sett origen de la gran fortuna,cioè: pell de roffian,ugora de cantant - reff de socchett,lengua de adulator,gengiv de fornitor,cranni de becch content e on sora ossde lader all’ingross.Faa quest, la seccudiss el pugnattin,le ponda in terra, la ghe fa d’intornasett voeult on biccocchin,sett voeult le segna cont el stamp di cornae poeù (con pocch respett)la ghe fa su sett pett.Dopo i pett, la barbotta ona liendain barlicch e barlocch,mezza in lenguagg ebrej, mezza in latin,e intant la tira a voltra ona faccendasul gust d’on barettin.Le ciappa per el fiocch,le mett con gravitaa sora el zignon,e la dis in genoeugg st’oltra orazion.Oh Argen, ai, gol, Oet, che te see stadasu la crappa peladadel gran Rot, sop, mifraamajester di danaa,cedem in st’occasiona gloria de Astarottalmanca tutt e votti sett peccaa mortal del tò patron!E lì, addrittura, subet triff e traffla fa sù on’insalattade pesa grega, zoffregh, trementina,acqua rasa, resina,e dent in la pugnatta;e poeù la ghe dà el foeugh sett spann lontancont on sonett dell’avvocatt Stoppan.Se volza on gran fummeri tutt on trattcont in mezz ona fiamma verdesina;scappen tucc i tegnoeur, scappen i ratt,corren i gatt a scondes in cantina,e anch lee la luna la se tira appos(a sguajtà el rest) d’on piantonon de nos.Mort el foeugh e fornii tutt el striozz,la veggia la regoeujla sova brava scendera in d’on foeuj,la ne fa sù on scartozz - e el te le mettcolda colda in tra el bust e el post di tett,e finalment, che la ringrazzi anch mì,notte felice la va anch lee a dormì.Ora a dispett de sti filosofon,che in punt de striarijriden de compassione battezen tutt coss col nomm d’arlij,dee a trà fioeuj cossa che va a suzzed,e credill che vel doo come de fed.L’eva nanca sta veggia bolgironasquas se pò dì indormenta,che tracch! ghe se presentavun di prim carbonee proppi in persona.Costuu l’eva ona machena de lard,luster, lenc e petard - come el Cecchett,largh de fianch e de s’cenna,con do ganass come dò micch boffette on volt de luna pienna.Sott al barbozz e fina a mezza gippaghe pendeva on scalott de grassa matta,e el comor de la trippael ghe podeva asquas scusà de patta.L’eva costuu in sostanzaon ciappin tentador de refettori,de quij che fan consist tucc i soeu gloria fà peccà i prior de intemperanza,e che in certe occasionde vegilia e degiun l’è el sò spassona mollà via petit de fà stordì,e jutten per despresi a digerì.In mezz a quest però,se nol fuss staa che sora del toppèel gh’eva quij socché - che gh’han i bò,ghe scommetti che al volt,all’aria ambrosiana, alla marsinael podeva vess toltminga per quell che l’èma per on collaron de la dottrina.E deffatt tutt grazios, cont on bocchingiustaa come la mitria del pollin,el ghe se vòlta, e el dis: Car baciocchoeu,parla, sont chì, dì sù,coss’eel mò che te voeu?Hin felipp de quij quader de Milan?Hin dobel, hin sovran,hin savoj, genovinn, spagn, portoghes?Hin ongher de quij grand come tondinche te pias? che te voeu? parla ciccin!La veggia stria a sta proposizionla se rallegra tutta,e la respond che in quant a la valutta,già che l’eva tant bon,le remetteva in lu,olter no ghe premend resguard al restche d’aveghen sossenn e mondaj prest.Ebien, donch el repia, Madamoisell,je vai en avant, venez, suivez mes pas,ne doutez rien, vous en aurez on sfragell.Inscì ditt el va innanz, e in quella anch leela va, o ghe par almanch de andagh adree.E va, va che te va, va che te va,su de chì, giò de là - per drizz, per stort,volta revolta, corr, traversa, solta,per cors, contrad, pasquee,trànset, pont, piazz, straccioeu, zappej, sentee:passa vign, camp, ortaj, riser e praa,finalment eccoj denter in d’on boschfolt, folt, antigh e fosch,de rogher e de scerr gross inscì faa!E va anmò che te va, quand de lì on pezzriven in del bell mezz,compaa bargniff el se revolta indreee, fermandela ai peede vun de quij miara de pianton,el ghe forlocca sù st’oltra reson.Chì sotto sett brazza e on quart cara ciccingh’è sotteraa on seggion de semicuppi,pien de dobel de Spagna e de zecchin.Ven chì doman mattina,zappa, la mia ciccina,e god per amor mè tutt el marsuppì!Grazie grazie sur Dianzer benedett,la sclama tirand salt come on cavrett,ma innanz de voltà vella,caro lu, la repia, ch’el diga on poo;com’eel mò che farooin mezz a tance piant, in tanto spazzia cattà giusta quellache gh’ha sott sur Dianzer i soeu grazzi?Speccia, el respond... te gh’ee reson... che stria!Sass no ghe n’è... brocch de cattà...nemmen:oh appont... scolta el mè ben,te gh’avarisset mai par azzidentvolontaa de boschì?Brava donch! falla chì...a specciatt al post giust el tò campee!Ditt e fatt l’alza i socch in d’on momentla scruscia giò i garon, la ninna i quart,la calca el fiaa, la strucca la musellaper dervì foeura el part.E sparlafeta là, la se fa sott(dessedandes in quella)on tesor d’on levaa tant galiottch’el passa i matarazz, el passa i banch!Ona navascia, i mee fioeuj, nient manch.
Comments
Loading comments…