70 - EL VIACC DE FRAA CONDUTT

Poesie

EL VIACC DE FRAA CONDUTT

SestinnIn sul deffà de sant Ambroeus andemmch’el trottava, el trottava, e via viael se trovava saldo al post medemm,lassand de part on bott la sacrestia,ghe diroo coss’è occors st’estaa passaaal noster fraa Condutt fraa desfrataa.

Fraa Condutt come lor san mej de mì,per quella gran golascia del dinar...Come?... El cognossen minga?... Oh questa chìla me reussiss proppi singolar!Corpo de bio bion, possibel mòche sien lor soll che nol cognossen nò?

Oh ben, come l’è inscì nagott de maa,in pocch paroll gh’en daroo mì l’ideja,e se per sort l’incontraran in straame savaran poeù dì s’el ghe someja,ché on capp rar de sta sort sora tutt cossvar la fadiga de possell cognoss!

Fraa Condutt l’è on magrozzer, on carcammd’on pret longh longh ch’el par on campanincont on dianzen d’on pomon d’adammch’el ghe sbaggia in là on mia el collarin,lendenon, coj palper besinfi, ininz,e el volt a boeucc come el formaj de sbrinz.

Sott a duu zij de ruff e scarpignaaghe sbarlusca duu boeucc de scoldalecc,e poeù sott, duu stupendi carimaa,e anmò sott, on bocchin fina ai orecc,e in su quell la seggella del molettache gotta giò tabacch su la basletta.

A cressegh i bellezz el gh’ha anca i pagnche comenzand daj scarp fina alla lummhin de cinqu o ses negher descompagn,tanè, pures, bordocch, martora, fumm,intersiaa a tassij, strataj, listin,pussee che né on sciffon del Maggiolin.

Ah ân! quest l’è fraa Sist... Sicché mò han vists’el soo mì che l’aveven de cognoss?Sissignori l’è lu, proppi fraa Sist,fradell de don Bernard del Borgh di goss,che in quant ghe dan el nomm de fraa Conduttl’è perché l’è on porcon che bocca tutt.

Lu deffatt per on sold el canta, el balla,lu el fa la roeuda in terra, el fa la tomma,lu el va magara con la cotta in spalladedree d’ona vicciura fina a Romma,lu el contratta la messa, i esequi, i offizzicome i oeuv e i pollaster de pendizzi.

Adess che semm d’accord fina d’avanzquant al poch (salv però quell ch’el maneggia),ciappi el fil de l’istoria e tiri innanzdrizz drizz senza desperdem che carreggia.Sicché, i mee sciori, come ghe diseva...adess... bell bell... che pensa in dove seva.

Donca, fraa Sist, per quella gran golasciadel dinar che el le rod e el le sassina,el s’è trovaa on bell dì in de la mojasciacon trii impegn tutt al cuu in d’ona mattina,messa con ciccolatt al Paradiscorp con candira in Borgh, torcia a Bovis;

e siccome per tend de chì e de lìnon gh’eva minga terra de fà ball,né a pè se ghe posseva reussì,l’ha ressolt de cavassela a cavall,e, s’cioppa l’avarizia, l’ha faa el spicchdeggià che l’eva in Borgh de toeù on boricch.

Fornii el corp, faa el sò noll, prontaa l’asnin,el se segna, el bettega on’orazion,poeù el ghe solta de posta in sul sesin,Icc vallaè! dò fiancad cont i tallon,on’impennada, quatter salt de cuu,dò legnad, dò scorensg, e via tutt duu.

L’eva on’ora o pocch pù de la mattinae el ciel luster e bell come on cristall,tirava on’aria sana, remondina,che ghe fava ballà i lenden suj spall,e el brucc sbroccand i ramm che sporg in stradael ghe strollava i toder de rosada.

Parascioeur e piccitt de brocca in broccaghe sgoraven denanz a fagh besbillie fraa Sist cont avert tanto de boccal’andava per el gust in vesibilli,ruminand i favor particolarch’el ciel el ghe compart a lu e al somar.

Inscì in estes, godend on paradis,l’aveva giamò faa ses o sett mia,e inscì l’andava fors fina a Bovis,se a dessedall no ghe vegneva viavun de quij taj besogn che fa andà a pèe desmontà del trono fina i re.

L’ha avuu de grazia donch de scavalcà,de ligà in straa a ona pianta el sò compagn,de traversà la scês, de andà a cercàon quaj tròs giò de man per i campagnin dove fà el sò oeuv foeura del casche i sinod possen reffignagh el nas.

Intrattant che scrusciaa in d’on busegatterfraa Sist el provvedeva ai soeu interess,e a quij de l’indelebil sò caratterl’asen el se ingegnava in drizz e in sbiessse gh’eva on’erba de pippalla sù,segond el sò caratter anca lu.

E voltes e revoltes col dedreeper el longh de la corda de chì e lìa vora che fraa Sist l’è tornaa indreel’è vegnuu giusta in punta a reussìvoltaa col magazzin di saresittvers la regia zittaa di missoltitt.

Fraa Sist, che l’eva minga quell tal ommde sospettà del prossem malament,savend d’avell lassaa voltaa vers Comml’ha creduu ch’el dovess stagh permanent,e, senz’olter cercà né bianch né negher,le desliga, el le monta e el va fà allegher!

Domà che repassand per certe sitche ghe pareven e no ghe parevenel ciamava a quaj picch s’el va polit,e quij credendel smorbi respondeven,come s’usa respond a sti smorbion,Semper drizz (in di ciapp) ch’el va benon!

Fraa Sist assuefaa a fass cojonàel tirava de longh e el fava el vecc,quand finalment el ved, va che te va,a spontà on campanin, poeù dopo on tecc,e poeù duu e poeù trii, poeù vott o des,e on freguj pussee innanz tutt on paes.

Alto, adess mò ghe semm! Daj, pesta, trotta,spuves suj dit, cavezzes i cavij,deslazza el fagottell, destend la cotta,scorliss la vesta, spieghegh i rescij,nettes, freghes, pareggies alla via,domà causa de corr in sacrestia.

Già l’è in riva ai primm cà, già el ved in straacarr, navasc e carrett in cattafira,ogne scur el le cred on pret o on fraa,ogne bianch on torcion de quatter lira,ogni botta de incusgen, de bronzinel le toeù per el terz de mattutin.

Finalment el desmonta a l’ostaria,el va in cort, el se incontra in d’on amis...Oh don Sist!... Oh el mè car don Zaccaria!Anca lu chì all’offizzi de Bovis?...!Bovis?... Offizzi?... Zaccaria el respond...e resten lì cojon primm e segond.

Intant che se deciara la borladacompar foeura stallee, coeugh, camarer,el patron del boricch, della locanda,el curat, el secrista, el cangeler.Fraa Sist el cava on sgar fina di peee ponfeta giò in terra col cuu indree!

Acqua, asee! Presi corrii! tira, pessega...Mettill chì, mettill lì - gent de per tutt;l’equinozzi in d’on bott el se spantega,tutt el Borgh rid ai spall de fraa Condutt,e intrattant ch’el sgambetta on gatt monellel se serv de la cotta e del cappell.

Fra Sist a pocch la voeulta el torna in pee;el se troeuva anca mò al Borgh di Ortolan,senza torcia, cappell, cotta e danee,bolgiraa per Bovis e per Milan,giacché per fagh passà el maa pussee in pressagh’han rott anca el deggiun né ’l pò dì messa.

In sta manera el noster fraa Conduttl’ha imparaa a spesa sova la moralche l’è impossibel podè tend a tutt,ché se romp l’oss del coll coj salt mortal,e che cont el vorè caregà troppse perd la polver e se creppa el s’ciopp.

Comments

Loading comments…