87 - LA NASCITA DEL PRIM MAS'C DEL CONT POMPEE LITTA NEVOD DELL'ECCELLENTISSEM SUR DUCA

Poesie

LA NASCITADEL PRIM MAS’C DEL CONT POMPEE LITTANEVOD DELL’ECCELLENTISSEM SUR DUCA

VisionChe sogn, che sogn d’Egitt! che sogn del Lella!Vision, vision real, patenta e vera;s’è faa dent in del ciel ona scorlerae hoo vist on bott sta pocca bagattella!

On salon longh on mii tutt d’or massizz,on bell trono in del mezz de diamant,con sù madamm Luzzina in guard’infant,diademma, toppè, scuffion de pizz.

La gh’eva el scettro in man, del pè on pavon,de fianch de zà e de là dò fil piegaade taborè d’argent, con sù settaaDej e Deess, vestii a la gran façon.

Vener la fava on spicch proppi di soeu,col cappellin montaa a la Bolivar,vestina e camisoeu curtitt e rare i sò pellegattinn pettaa al poggioeu.

Minerva in andrienn con cera bruscal’eva astratta in su l’orden del componn,cont in man quell’usell, simbol di donn,scrusciaa sul dizionari de la Crusca.

Apoll come on Oblatt in gran zimarael se spassava via a improvvisàsott vos, su l’aria del Baruk-Abà,strusand dent con la frusta in la ghittara.

Ganimed stinch e drizz come on palett,cont el cuu in foeura e fassaa sù in di fianch,el trava locch i donn coj colzon bianche duu fior ce coturni del Ronchett.

Marte toeuss di fadigh, sgennaa di caj,pien de ferr e de azzal denanz, dedree,el pareva ona cassa de daneecollogada dessora a duu strivaj.

Bacch, quell bon fasorott, in vesta e cappa,col sò coo ingarbiaa dent in di frasch,el dormiva poggiaa sul coll d’on fiasch,come ona guardia Svizzera del Pappa.

Flora, Cerer, Pomona, tutt trè arent,in bust e socca e cappellin de paja,tiraven giò del birbo e del canajaa campann doppi contra el re di vent;

e lu, tirato come on candiree,cont ona faccia de pappon de gess,el pareva a quij donn ch’el respondess:Savii coss’hii de fà? boffemm dedree.

Infin per toeulla corta e vegnì a nun,gh’eva tucc i Dej fin, tucc i ordenari,de moeud che a riscontraj col dizionarise sarav vist che no en callava vun.

La soleta lusnada, el solet tronje trà tucc locch com’è de consuett;se fa silenzi, no se sent on ett,e se alza sù in pee madamm Giunon.

Messieurs e Dames, la comenza, savoirche v’hoo faa incomoda col mè perché,ché vorrev da vujolter on piasè,ona finezza che me sa de car.

La contessina LITTA de Milanl’è lì per mett al mond on bell Duchin:inscì gh’è scritt sul liber del destin,se no l’ha leggiuu maa el mè cappellan.

Ceci vrai, come già el sarà verissim,mì no mancaroo franch del mè dover;se corri meneman per i porter,figurass per on Duca ezzellentissim!

Ma trattendes però d’on’occasionstrasordenaria come questa chì,j’aurai plaisir de mennà giò con mìon cortegg, me capii, degn de Giunon;

vorrev che tutt i mas’c in borsa e ciod,e i donn in andrienn, gioj e mantò,vegnissen al battesim del poppò;che già no mancarà quaj coss de god.

A sta proposta quell desgarbadonde Pluton, tutt vestii de vellù negher,el ghe volta el forell e el dis: allegher!e el fà per andà foeura di mincion.

I tre Grazzi, che hin tutt de Casa Littaghe traversen el pass per tegnill dent,e lu, traccheta, el sbusa el paviment,e fourt, debass, allon, pesc che né in slitta.

Intrattant on tremendo cattabujel trà sott sora tutta la brigada:Nun battesem? esclamen, che cinada!Nun coj stoll e coj cott?... Aala traa on buj!

Nun debass mes’ciaa sù cont i prevost,coj canonegh e i pret a fagh legria?In pagament de quella cortesiache n’han faa col grattann tutt el fatt nost?

L’eva lì lì per rompes l’udienza,quand monta in pee del scagn madamm Minervae lì allon, citto tucc, citto che dervael bocchin de giulepp madamm Sapienza.

Cossa l’è sto smargess, sia malarbett!la dis cont ona vos de cardeghee,v’aala forsi invidaa a scenna d’Atreea invidav a Cà Litta a toeù i sorbett?

Malarbetti sonaj! Mì che sont mì,fioeura de la crappa del patron,gh’hoo tanta botta, tante pretension,no voo debass magara tutt i dì?

E inscì mò, se semm Dej del temp di Gregh,n’han fors traa abbass del tutt al dì d’incoeu?Insègnen minga a cred forsi ai fioeusquas pussee a nun che a chi n’ha tolt l’impiegh?

E mì no corri giò per tutt i fraafina a avegh la bontaa de lassamm mettcon la mia brava faccia in suj vignette el mè lorocch dessora a i tês stampaa?

Domandi mì, gh’è baccol a Pavia,che se dottora, che se fa ingegnee,che no me tiren subet per i pee?Mì ghe patissi?, malarbetto sia!

Chì la finiss, e mastegand cadenn,trand zipria de per tutt, la se le molla;allora Apoll el ciamma la parolla,e el le ferma intrattant per l’andrienn:

Madamm Minerva, el dis, la gh’ha reson,e minga vuna, la ghe n’ha cinquanta;e mì sont minga vun de quij che cantaper ogni razza de fedel mincion?

No me tocca de andà tutt i dì in strusaa intonà ghittaritt, zanforgn e flutt?Me lassen god in pas mezz on minutttanti accademegh de la zucca busa?

No me tocca, domà articol sonitt,de fann giò di mie de million?E per quest me ritiri, foo el lizon,me lamenti, pajasci marcaditt?

E Marte, quell belee d’on general,eel minga in ball anch lu tutt quant el dì,no ghe tocca di voeult, tant come mì,de stà sott a la mitria e al puvial?

E Esculappi, quell scimma de dottor,nol serv debass de insegna ai spezziarij,tal e qual fan servì per i ostarije per i bettol i sò sant de lor?

A duu squarc d’eloquenza de sta razzase quietten i spiret: S’ciavo suo,responden tucc, et cum spiritu tuo;viva Luzzina - fortunaa el Tirazza!

Adess tucc i discors hin quij de andà:di vestii, di etichett, di zerimonni,del Duchin che ha de nass, del Duca ANTONNI,di sorbitt, di bombon de gajoffà.

Tucc voeuren fà quajcoss per quell bambin;Minerva la voeur vess lee la madrina,mettegh lee in bocca el saa de la dottrina,ricamagh coj sò man fina el scuffin.

Apoll el voeur cantagh la falanana,quand el gh’abbia besogn de indormentass,i tre Grazzi ninnall, portall a spass,Igea mantegnigh la baila sana.

Marte el voeur dagh la forza e Bacco el brio,Vener el mostaccioeu de la mammin,Amor quij vergnarij, quell fà gogninch’han de robbà i basitt al Duca Zio.

Dighi nagott i Mûs, fan on tarleschche paren minga noeuv, ma on centenee;hin fina rivaa a dì che a sant Micheetoeuven cà sul Liron de sant Franzesch.

Credeva che tutt coss finiss chì inscì,che on’oltra potentissima tronadal’avess de licenzià quella brigadae mì restass in libertaa anca mì;

quand, sissignori, che madamm Giunonl’alza ona spanna i zij e la me pettaon’oggiada d’Ix, Ipsillon e Zettade fà andà on classicista in convulsion.

E la me dis: Coss’è sta petulanzade spionà i fatte nost, brutto linoeucc?Tiret indree del pass, bassa quij oeucc,che dessadess te insegni la creanza!

Allon presto! respond, dì chi te see?Set Arcad, set Intrepid, Intronaa,Umid, Concord, Ombros, Infarinaa?Foeura i manegh, andemm, mostra i palpee.

Mì che sont minga vun, grazia al Signor,che gh’abbia sudizion di Dej de baja,che soo come va tolta la canaja,ghe rispondi anca mì de sto tenor:

Cossa te dêt d’intend, veggia pelada,marcanaggia priora di sabett!che ghe sia de besogn de toeù el begliettper vegnì chì a vede ona pajasciada?

Pajasciada! la sclama... Sì signora,sì pajasciada, ghe respondi mì,pajasciada, l’hoo ditt, gh’el torni a dì;e el sarav mej fornilla che l’è vora.

Credii che la Cà Litta abbia besogndi voster protezion, di vost regaj?Car i mee sciori, com’hin mai sonaja mettess in del coo sta sort de sogn!

I LITTA hin ricch, sfondaa in di million,pien fina ai oeucc de titol e de onor,nobil, de nobiltaa che han quistaa lore che san mantegniss cont i soeu azion.

El Duchin che ha de nass l’è già in bonn man,ché on fioeu d’ona Cà come l’è questael ghe n’ha della gent che ghe fa festa,senza rompegh el coo col vost baccan.

Cossa vorii insegnagh violter Dej?Forsi i voster virtù? me cojonee?Vorrisev tirann foeura on bell belee,el vorrav imparann propri de bej!

Vorii insomma on parer de galantomm,fee a mè moeud, stee on poo foeura di mincion:se de nò, se ve veden sur Liron,minga sorbitt, ve voeur toccà di pomm!

Segond el solet di vision, me veditutt i Dej contra mì; dà la lusnada;se sent anmò la solita tronadae anch mì segond el solit me dessedi.

Comments

Loading comments…