Ściągnęłabyś świat cały do swojej jaskini

Ściągnęłabyś świat cały do swojej jaskini,Ladacznico! Bo nuda okrutną cię czyni.Ostre swe ćwicząc zęby, codziennie na strawęSzukasz nowego serca na żer czy zabawę.Twe oczy, jak świecące wystawy uliczne,Lub race, zwołujące na festy publiczne:Bezczelna i bezwzględna ich dumna potęgaŹródło praw lekceważy, a po władzę sięga!

Maszyno, głucha, ślepa, w męczarnie bogata —Nieodzowne narzędzie — pijawko krwi świata —Czy cię hańba i bezwstyd aż do szpiku zjadły,Że przed tylu lustrami twe wdzięki nie zbladły?Czy ogrom zła, którego ty uosobieniem,Nie wstanie widmem i nie wstrząśnie świętem drżeniem,Gdy natura, w swych celach oraz drogach tajna,Tobą się posługuje, kobieto przedajna,— Tobą, poziome zwierzę — by zbudzić genjusza?

Czy i wówczas nie padnie w proch skalana dusza?