Całą

Na poddasze moje dziś ranoDemon zawitał podstępnyI, sztuką chcąc podejść mię szczwaną,Rozpoczął dyskurs następny:

„Na zespół wdzięków Jej tęczowychCzary się łączą rozliczne;Śród ponęt czarnych i różowych,Tworzących ciało Jej śliczne —

Co ci najmilsze?” — CzuwającyDuch mój tak rzekł Nieczystemu:„— Skoro Jej całość — zdrój kojący,Pierwszeństwa nie dam niczemu.

„Gdy duszę czaruje toń morza,Kropla mi droga najmniejsza. —Olśniewa mię Ona jak Zorza,A jak noc dobra pociesza;

„Zanadto szczytna, niedosiężnaHarmonja boska Jej ciała,By analiza niedołężnaAkordów wagę badała.

„W jednię stapia przemian mistykaZmysł ze zmysłem — płynie światem —Że tchnienie Jej brzmi jak muzyka,A głos mi Jej pachnie kwiatem!”