Co powiesz, ma samotna duszo, pełna winy

Co powiesz, ma samotna duszo, pełna winy —Co powiesz dziś, me serce, co już zwiędło było,Tej najśliczniejszej, tej najlepszej, tej jedynej,Której spojrzenie znów was do życia zbudziło?

— Dumę całą włożymy w śpiewanie jej chwalby,Bo powolność jej władzy najsłodszą zapłatą;Dusza jej białość ma i woń anielskiej alby —Wzrok jej czysty obleka nas światłości szatą.

Czy to śród nocy ciemnej — w cichości obłoku —Czy śród zgiełku ulicy i ludzkiego tłoku —Widmo jej górne, jasne, tańczy jak pochodnia.

Niekiedy głos jej wieści: „Ma piękność niezgonnaWięc na cześć moją Piękno jak chleb jedzcie codnia —Bowiem jam jest Stróż-Anioł, Muza i Madonna!”