Fajka (Baudelaire, 1927)

Jestem ja fajką literata,I znać to z ciemnej mojej cery —Niczem murzyńskiej twarz Wenery —Że mu już służę długie lata.

Gdy go cierpieniem los obdarza,Dymię ja, niby chałupina,Co na wieczerzę do kominaWzywa swojego gospodarza.

Ujmę, omotam jego duszęSiecią sinawą — ból przygłuszę —Żarem ust spłoszę czarne roje;

Otoczę wonnem upojeniem,Myśl ukołyszę urojeniem —Znękane serce cicho koję.