Hen daleko

Tutaj jest święta alkowa,Gdzie piękność strojna się chowa —Spokojna, wiecznie gotowa;

Po młodych piersiach dłoń wodzi,Słucha w poduszek powodziŁzawej fontanny w ogrodzie:

Dorotki łoże tu czczone.— Melodje, łkaniem nabrzmiałe,Po wodzie wiatrem niesione,Niańczą to dziecko pieszczone.

Od góry do dołu całeCiało woniami maszczone,Jak stary bronz doskonałe. —— W cieniu śpią kwiaty omdlałe.