Hymn (Baudelaire, 1927)

Bardzo kochanej i bardzo ślicznej,Co mi nalewa w serce jasności,Co mym aniołem w glorji mistycznej —Sława w nieśmiertelności!

Ona me życie wypełnia hojnie,Ona jest solą ziemi i nieba —Przedsmak wieczności sączy dostojnieDo powszedniego chleba.

Ta ofiarnica niepokalanaBłogość w pustkowie me leje mnisze,Jak kadzielnica, co zapomnianaWonie śle w nocną ciszę.

Kochanie moje ty nieprzedajne,Jak cię mam nazwać wiernie i ładnie?Ziarnkiem wonności, co czuwa tajneW wieczności mojej na dnie!

Bardzo kochanej i bardzo ślicznej,Co mi nalewa w duszę radości,Co mym aniołem w glorji mistycznej —Sława w nieśmiertelności!