Koniec dnia

W zmąconej światła obsłonieRusza się, tańczy i kręciŻycie w bezwstydnym odmęcie. —Więc ledwie po niebios łonie

Noc spłynie — pokoju goniec —Wszystko, głód nawet kojąca,Noc, nawet hańbę gojąca —Poeta mówi: „Nakoniec!

„Mój duch i moje kościOstatniej żądne zapłaty;Legnę nawznak, sen nicości

„Śniąc śród gasnącej poświaty —Owinę się w wasze szaty,Orzeźwiające ciemności!”.