Memento (Baudelaire, 1927)

Każdy śmiertelny byt człowieczyNosi żółtego Węża w łonie,Który się rozsiadł jak na tronie,I gdy ten mówi: „Chcę” — ów przeczy!

Chwilę w dziwne się zapatrz oczyNimfy hożej — już sen uroczyMąci zły Wąż, sycząc: „Nie pora!”

Płódź dzieci, sadź drzewa, wznoś mury,Gładź wiersze, czy też kuj marmury —A Wąż: „Czy dożyjesz wieczora?”

Czy zamyśla coś, czy rozwija —Ledwie człek dotknie rzecz poczętą,Już mu natrętne swe mementoPosykuje przeklęta żmija.