Oddźwięki

Natura jest świątynią, kędy słupy żyweNiepojęte nam słowa wymawiają czasem.Człowiek śród nich przechodzi, jak symbolów lasem,One zaś mu spojrzenia rzucają życzliwe.

Jak oddalone echa, wiążące się w chóry,Tak sobie w tajemniczej, głębokiej jedności,Wielkiej — jako otchłanie nocy i światłości —Odpowiadają dźwięki, wonie i kolory.

Są aromaty świeże, jak ciała dziecinne,Dźwięczne i niby łąki — zielone; są inneBogate i zepsute — silne, tryumfalne,

Które się rozlewają w światy idealne,Jak ambra, benzoina, jako piżma wonie,Gdzie duch przenika zmysły i wzajem w nich tonie.