Sen ciekawości

Czy też jak ja zaznałeś rozkoszy cierpienia —I czy gonią cię słowa: „To człowiek dziwaczny”?— Miałem umierać. — W duszy obok utęsknieniaWalczyły z sobą radość oraz lęk opaczny;

Z drżeniem w duszy czekałem śmierci jak zbawienia.W klepsydry piasek sypki utkwiwszy wzrok baczny,W pożądaniu i grozie ku kresom istnieniaRwałem się sercem całem w tęsknocie rozpacznej.

Byłem jak przed kurtyną żądne widowiskaDziecko, któremu trwoga i radość pierś ściska...— Chłodna prawda przecięła oczekiwań dreszcze:

Skonałem bez zdziwienia, i martwa za chwilęZorza mię otoczyła. — Więc to tylko tyle?!...Zasłona podniesiona — a jam czekał jeszcze.