Wiersz na portret Honorjusza Daumier

Oto konterfekt humorysty,Który, choć cięty, nie dokuczy,Co z samych siebie śmiać się uczy —Konterfekt mędrca-moralisty.

jest to satyryk i szyderca,Ale energja, z jaką karciZło i przychówek cały czarci,Dowodzi piękna jego serca.

Jego śmiech — to nie grymas koziMefista, albo też Melmota,Co się pod jędzy żagwią miota —W sobie się warzy, a nas mrozi.

Ich śmiech, niestety, wesołościMa tyle, co chichot megiery,A jego — szeroki i szczery —To dobroć — bez nudów i mdłości!