Wino kochanków (Baudelaire, 1927)

Dziś niebo cudne! Trąćmy w skrzydła!Bez ostróg, cugli ni wędzidła —Dosiądźmy wina i bez troskiRuszymy w bajek lazur boski!

Jak dwa duchy z słońca poczęte,Równikowym durem dotknięte,W różowe przezrocza jutrzniowePo miraże gońmy tęczowe!

Miękko kołysani w przestrzeni,W wirze duchowego potokuRównoległym szałem złączeni,

Razem, ma siostro, — bok przy boku —Pomkniemy górnie bez wytchnieniaW królestwo moje — w raj marzenia!