La maro

Blua, kiel okul’ de blondulino,Dolĉe bruanta, kiel flata vortoKaj mola kiel man’ de l’amatino,Vi logas al terura drona morto.Malproksime de tero vi perfidasLa ŝipojn englutotajn kise tuŝas,Kaj ve! l’ estaĵoj, kiujn vi avidas,Mortintaj jam en vi sen tombo kuŝas!