Buntowniki, czyli stronnictwo wyroku

Oni nie przyszli tu po łup bojowy,Niemowlęta biorąc na pikiOżałobione, tłukąc kolbą wdowy:To — buntowniki! —

Oni sprawują rząd, bez-osobiście,Miastem nieraz władna młodziki — !A tłum, groźny, ich słucha uroczyście!To — buntowniki — !

Na cherubinach Bóg, już zbliża — zbliżaEzechjelowe tór kwadryki;Tam i owdzie grzmi, wielkie znamię krzyża;To — buntowniki!

Czemuż raczej nie wierzą kancelarji,Ojczyznę woląc, niż rubryki —A ufać śmią w Jezusa moc i Marji:Te, buntowniki!? —

1863.   C. Norwid.