Do zeszłej

Sieni tej drzwi otworem poza sobąZostaw — wzlećmy już dalej!...Tam, gdzie jest Nikt i jest Osobą:Podzielni wszyscy, a cali!...

Tam miljon rzęs, choć jedną łzą pokryte,Kroć serc, łkających: «Gdzie ty?»Tam stopy dwie, gwoźdźmi przebite,Uciekające z planety...............Tam miljon moich słów — tam — lecą i te.