Marjonetki

Jak się nie nudzić, gdy oto nad globemMiljon gwiazd cichych się świeci,A każda innym jaśnieje sposobem,A wszystko stoi — i leci.

I ziemia stoi, i wieków otchłanie,I wszyscy żywi w tej chwili,Z których i jednej kostki nie zostanie,Choć będą ludzie, jak byli.

Jak się nie nudzić na scenie tak małej,Tak niemistrzowsko zrobionéj,Gdzie wszystkie wszystkich ideały grałyA teatr życiem płacony?

Doprawdy nie wiem, jak tu chwilę dobić;Nudy mię biorą najszczersze.Coby tu nato, proszę pani, zrobić?Czy pisać prozę, czy wiersze?