O sztuce (1934)

MATKA. Wiesz sam, i rzeczą jest najprostszą w świecie,I tak to bywa wciąż, że, co się rodzi,Przechodzić musi przez śmierć w nicość trzecię,W wieczność...HAMLET. Wiem, pani: tak, to tak przechodzi...MATKA. Więc czemuż rzeczy nie brać, jak są one?Zwyczajne czemu zdawać się ma dziwném?HAMLET. Zdawać?... O pani, to nie jest zmyśloneCzarnym kolorem płaszcza, ruchem sztywnym,Wzdychaniem, które silę płuc oznacza,Bladością cery, dużym łez potokiem,Z całą ich formą, modą i urokiemKtóry się zdawać może, że rozpacza...Nie, to mię wszystko najmniéj nie wyraża.Właśnie, iż sztuka wygrać to jest w stanie,Właśnie, iż często udać się to zdarza,Gdy to, co cierpię ja, jest nad udanie...

— Że Hamlet ojca płacze, jest przykładnie,Bardzo przykładnie, owszem, bardzo ładnie...

XVII.Stary był, pomnę, Zorjan się nazywał;Gdy go palono, cichszy od owieczkiNa lirze sobie czasami podgrywał,I szedł przez ogień z uśmiechem piosneczki.Ani klątw rzucał, ani wydobywałGłosu wielkiego z maleńkiéj lireczki —Głaskał ją tylko, wyjaśniwszy lice,Niby zlęknioną, białą gołębicę.

XVIII.Zdawał się mówić i twarzą i ręką,Jakby nad brzegiem szemrzącego zdroja:Nie bój się, liro, bo śmierć nie jest męką,Ani się lękaj cielesnego zboja!Nie bój się, moja maleńka lirenko,Nie bój się, siostro, nie bój, córko moja!A natożby to nasza mądrość była,Gdyby przed śmiercią skonać nie uczyła.

XIX.Przyjmowano cię po domach, po chatachPókiś ty ze mną była wędrownicą;Bądźże dziś wdzięczna, a nie płacz przy katach,Bo się ucieszą i ton twój podchwycą.....................Czekaj — wstaniemy oboje po latach,Gdy błysną luki z tęcz nad okolicą,Wstaniemy razem z wielką jaką zgrająHarfiarzy, co, jak anioły, śpiewają...