Od rezultatów mylnego...

— Od rezultatów mylnego zamętuZ kagańcem w ręku do przyczyn zstępuje.Jak smutny żeglarz po schodach okrętu,Kiedy kotwicy szuka, burzę czuje.

O, tak! Wcielonym skoro pogardzili,Wcielenie wszelkie, więc praca wszelaka.Rwie się — a jeśli przędzie się, omyli!...Wodę-by lepiej czerpać do przetaka.

Danajdom lepiej byłoby na dobieZakasanemi uwijać rękoma,Bo chociaż mogły pośpiewywać sobie:«Toć już zostaniem tak... nie wrócim doma!»