Pamięci Alberta Szeligi hrabi Potockiego, pułkownika, zmarłego na Kaukazie

Mówiłeś: «Wspomnij!» gdy żegnałem cię —Niechże ci będzie lekką ziemia wschodnia,Ziemia Kaukazu, gdzie lud w błogim śnie,Gdzie imię «brata», «gościa» lub «przechodnia»Oznacza jedną myśl, nie trzy, nie dwie!

Wieluż umarło od wspomnianych chwil,A wielu ciebie i mnie zapomniało,Gdy między grobem twym a mną świat milLegł i umarł głos mój, jak twe ciało,— Choć ból to równy, jeśli «Człek jest styl».

Lecz ja nuciłem zawdy strojem tym,Co mało baczyć śmie na ludzkie głosy.To stać mię jeszcze i dla cię na rym,Którego w ziemię cień, światłość w niebiosyPrzeszła. Cześć tobie, przebaczenie im!