Piękno czasu

Zgasły lilje i róże omdlewające,Odejma im wiatr liście jedwabne:Dziś nie szuka nikt piękna... żaden poeta —Żaden sztukmistrz — amator — żadna kobieta —— Dziś szuka się tego, co jest powabne,I tego, co jest uderzające!...

Powab i grzmot, dwie siły,Skądkolwiekbądźby były,To dwa wdzięki Uranji, dwa jej ramiona.

Czy obejmą?... uścisną?... i czy tobieŁzę obetrą?... Przypomnisz w grobie.— — — — (pieśń nieskończona).1880.