Post scriptum (Nietylko przyszłość...)

Nietylko przyszłość wieczna jest, nietylko,I przeszłość, owszem, wieczności jest dobą;Co stało się już, nie odstanie chwilką,Wróci ideą, nie powróci sobą.

Przeszłość ma wieczność w wieczystej połowie:Zamknąć, odemknąć zarówno się uczem!Tylko wy dzisiaj, klasyczni mistrzowie,Wiecie też, którym, gdzie poczynać kluczem.

Z tragedji całej klasycznego świataPodziały znacie, a z wymowy style;To, jakby poszedł kto na grobie brataHerboryzować, zioła rwać... to tyle!...

Kartki łacińskie przyczepiać do krzewów,Rozpłakujących się nad ruinami...Nie! Wolę mętne szumy białodrzewówZ bezimiennemi w gwarze ruinamiI wolę z bladym srebrnej łzy świecznikiemW podziemia schodzić, niż z waszym słownikiem.