Psalm w Hebronie

Dusza moja wielbi swojego Pana,I duch mój raduje się w Zbawicielu,Iż, pojmawszy na niskość, jest wybranaI uchwali ją głos ludów wielu,Będzie sławna błogo i uczczonaW mnogie plemiona!

Sprawę wielką dał mi, bo wszechmożeI jest święty, którego zmiłowanieTrwa i obejma nieustannieUfających w pokorze.

Ramię gdy wzniósł w mocy, pysznych łamiePrzez własne serc ich urojenia,Króle z stolic wyrzuca i stawi w bramie,Zaś poziome wzywa do znaczenia,Biedne syci przez dary pełne i różne,Bogacze odprawia próżne.

Izraela do dawnej przyjmą opieki,Jak rzekł do Abrama i dziatwy jegoDla całego rodu człowieczego,Po wszystkie wieki.1880.