Słowianin

Jak Słowianin, gdy brak mu naśladować kogo,Duma, w szerokiem polu; czekając na siebie —Gdy zdala jadą kupcy gdzieś żelazną drogą,Drżą telegramy w drutach i balon na niebie —Jak Słowianin, co chadzał już wszystkiemu w tropy,Oczekiwa na siebie samego, bez wiedzy —Tak — bywa smętnem życie, wieszczowie! koledzy,Zacni szlachcice, żydy,przekupnie i chłopy!Tak jest i kamień także, sterczący na miedzy,Co sługiwał był w różnych szturmach na okopy —Dziewanna żółta przy nim i mysz polna ruda —On sterczy, wieść go zowie kością wielkoluda(Co sam sobie w jaśniejszą alegorję zamień!) —Atoli niewiadomo, czy to kość, czy kamień?