Wielkość (1934)

Wiesz, kto jest wielkim? Posłuchaj mię chwilę,Nauczę ciebiePoznawać wielkość nietylko w mogile,W dziejach, lub w niebie.

Wielkim jest człowiek, któremu wystarczyPochylić czoła,Żeby bez włóczni w ręku i bez tarczyZwyciężył zgoła.

Niższym się stawszy, on zawiść poniża,A zawiść w czwałyLeci i czepia mu znamiona krzyża,Wołając: «Mały!»

I kłamie sobie, jak kłamała pierwej,Gdy on, z westchnieniem,Przyjmuje sławę i niesławę nerwy,Prawdę sumieniem.

Ludzie więc chlubią się, że wielkich znali,K’temu jedynie,

Iż nie poznają się na wielkim maliPierwej, aż zginie.

Podobnież niedźwiedź: pierw trupa zakopie,By dobył z trumny;———————————Lecz to w Syberji, nie zaś w EuropieBywa rozumnéj.