Meandry — 439

Człek, skarżąc niebu troski swe żebracze,W łzach rzewnych ulgę miewać zwykł jedyną,Lecz jej nie dozna ten, kto własną winąZgotował drugim gorzkich skarg rozpacze.Gdy łzy, którymi dusza się rozpłacze,Przez oczy z łzami nie spłyną.