Przed burzą (Faleński, 1871)

W chmurną chwilę, w gromów dnie,Mów mi duszo, mów skrzydlata:Gdzie jest cisza? spokój gdzie?W chmurną chwilę, w gromów dnie —Gdzie i kiedy, z po za świata,Niepamięci powiew tchnie?W chmurną chwilę, w gromów dnie,Mów mi o tem o skrzydlata!

Głos ja w sobie tęschny słyszę:— Wybierz z dwojga, gdy się chmurzy,Sen lub śmierć, dwie bratnie cisze —Taki głos ja w sobie słyszę.— Nie ma gromów, chmur ni burzy,Gdzie z nich jedna ukołysze —Taki głos ja w sobie słyszę,Gdy w około świat się chmurzy.

Sen jest wprawdzie śmiercią krótką,Ale śmierć jest długim snem.Toż ci gromu drgnąć pobudką,Jeśliś tylko legł na krótko...Chwilę — śnisz marzeniem złem,Ale wieki — śpisz cichutko;Więc gdy sen jest śmiercią krótką,Lepsza śmierć z swym długim snem.