L'escrivana

Petiteta l' han casada—la filla del mallorquí,de tan petita que n' era—no se 'n sab calsá y vestir.Qui la 'n tè l' amor la 'n deixa:qui no la 'n tè 'l vol tenir!Lo seu marit l' ha deixada—perque se 'n puga engrandir.Se n' es anat á la guerra—set anys trigará a venir.Al cap dels set anys aquestos—son marit torna á se' aquí.Ja pega un truch á la porta:—«Escrivana baixa á obrir,»Contesta la seua mare—que lo truch ne va sentir:—Com baixará la Escrivana—si no es en tot per açí:lo rey moro se la 'n duta—disset lleguas lluny d' aquí.—Mare, baixéume la capa—la capa de bombosí,que trobaré la Escrivana—mes que sápiga morir.Aniré de porta en porta—com un pobre pelegri;aniré de porta en porta—tot captant del pa y del vi.Mare baixéume la capa—la capa de bombosí;no 'm duhéu la mes bonica—ni tampoch la de satí,sino aquella mes pobreta—la que solia vestir.—Ja se 'n va de porta en porta—tot captant del pa y del vi.A la segona porteta—la Escrivana ja trobí:la veu á la finestreta—que s' afanyava á cusir.L' agulla n' era de plata—lo didal n' era d' or fi.—Feu caritat , Escrivana ,—á un pobre pelegrí.—Tornéu demá á las nou horas,—á las nou del dematí,que yo seré la mestressa—de tot lo que hi haurá aquí.—LO rey moro s' ho escolta—passejantse pèl jardí.—Caritat fesli , Escrivana ,—á ne 'l pobre pelegrí:párali la taula blanca—del bon pa y del bon vi.—Mentres parava la taula—l' Escrivana 'n fa un sospir.—De que sospira, senyora,—perque llansa aquest sospir?—Prou ne tinch que sospirar,—he perdut á mon marit.—No sospireu , Escrivana ,—no sospireu mes per mí,

que 'l qu' ara 'us parla, Escrivana,—es vostre estimat marit.¿Voléu venir, Escrivana,—voléuse 'n venir ab mí?—Si per cert, lo senyor compte,—que ja fossem pèl camí.—Ell se 'n va dins del estable—á cercá 'l millor roçí;ella se 'n puja á la cambra—á buscá 'l millor vestit.Lo rey moro es en finestra—y al pelegrí veu fugir;quan lo moro se 'n adona—l' Escrivana es pèl camí.—Si jo t' hagués conegut—no haurias entrat aquí.—Prompte mana al seu servey—qu' enselli 'l millor roçíy ab pressa 'ls dona al darrera—per podels' aconseguir.Quan son l' altra part de l' ayga—lo pont se va mitj partir.—Poncelleta te la 'n portas—¡ay traydor de pelegrí!Cent escuts costa sa roba—y altres cent costa 'l roçí,y altres cent jo te 'n daria—si la 'n deixesis venir.