اگر چه باده فرح‌بخش و باد گل بیزست

اگر چه باده فرح‌بخش و باد گل‌بیزستببانگ چنگ مخور می که محتسب تیزست

صراحیّٔ و حریفی گرت بچنگ افتدبعقل نوش که ایّام فتنه انگیزست

در آستین مرقّع پیاله پنهان کنکه همچو چشم صراحی زمانه خونریزست

بآب دیده بشوئیم خرقها از میکه موسم ورع و روزگار پرهیزست

مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهرکه صاف این سر خم جمله دردی آمیزست

سپهرِ برشده پرویزَنیست خون افشانکه ریزه‌اش سر کسری و تاج پرویزست