به آب روشن می عارفی طهارت کرد

بآب روشن می عارفی طهارت کردعلی الصّباح که میخانه را زیارت کرد

همین که ساغر زرّین خور نهان گردیدهلال عید بدور قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیاز کسی که از سر دردبآب دیده و خون جگر طهارت کرد

امام خواجه که بودش سر نماز درازبخون دختر رز خرقه را قصارت کرد

دلم ز حلقهٔ زلفش بجان خرید آشوبچه سود دید ندانم که این تجارت کرد