سبت سلمی بصد غیها فوادی

سبت سلمی بصدغیها فؤادیو روحی کلّ یوم لی ینادی

نگارا بر من بیدل ببخشایو واصلنی علی رغم الاعادی

حبیبا در غم سودای عشقتتوکّلنا علی ربّ العباد

امن انکرتنی عن عشق سلمیتزاوّل آن روی نهکو بوادی

که همچون مُت ببوتن دل وَای رَهغریق العشق فی بحر الوداد

بپی ماچان غرامت بِسپریمنغرَت یک وی روشتی از امادی

غم این دل بواتت خورد ناچارو غَرنه او بِنی آنچت نشادی