سلام الله ما کر اللّیالی

سلام اللّه ما کرّ اللیالیوَ جاوَبتِ المثانی و اَلمثالی

علی وادی الاَراک و مَن علیهاو دارٍ بِاللّویٰ فوق الرِّمال

دعاگوی غریبان جهانمو ادعو بالتّواتر و التّوالی

بهر منزل که رو آرد خدا رانگه دارش بلطف لایزالی

منال ایدل که در زنجیر زلفشهمه جمعیّتست آشفته حالی

ز خطّت صد جمال دیگر افزودکه عمرت باد صد سال جلالی

تو می‌باید که باشی ور نه سهلستزیان مایهٔ جاهیّ و مالی

بر آن نقّاش قدرت آفرین بادکه گردِ مه کشد خطّ هلالی

فحبّکَ راحتی فی کلّ حینو ذکرک مونسی فی کلّ حال

سویدای دل من تا قیامتمباد از شوق و سودای تو خالی

کجا یابم وصال چون تو شاهیمنِ بدنام رندِ لاابالی