ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

ما درس سحر در ره میخانه نهادیممحصول دعا در ره جانانه نهادیم

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتشاین داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

سلطان ازل گنج غم عشق بما دادتا روی درین منزل ویرانه نهادیم

در دل ندهم ره پس ازین مهر بتان رامهر لب او بر در این خانه نهادیم

در خرقه ازین بیش منافق نتوان بودبنیاد ازین شیوهٔ رندانه نهادیم

چون میرود این کشتی سرگشته که آخرجان در سر آن گوهر یکدانه نهادیم

المنّة لله که چو ما بی‌دل و دین بُودآن را که لقب عاقل و فرزانه نهادیم