نوبهارست در آن کوش که خوشدل باشی

نوبهارست در آن کوش که خوشدل باشیکه بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوشکه تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین میدهدت پند ولیوعظت آنگاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگرستحیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصّهٔ دنیا بگزافگر شب و روز در این قصّهٔ مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوسترفتن آسان بود ار واقف منزل باشی