گر چه ما بندگان پادشهیم

گر چه ما بندگان پادشهیمپادشاهان ملک صبح‌گهیم

گنج در آستین و کیسه تهیجام گیتی نما و خاک رهیم

هوشیار حضور و مست غروربحر توحید و غرقهٔ گنهیم

شاهد بخت چون کرشمه کندماش آیینهٔ رخ چو مهیم

شاه بیدار بخت را هر شبما نگهبان افسر و کلهیم

گو غنیمت شمار صحبت ماکه تو در خواب و ما بدیده گهیم

شاه منصور واقفست که ماروی همّت بهر کجا که نهیم

دشمنانرا ز خون کفن سازیمدوستانرا قبای فتح دهیم

رنگ تزویر پیش ما نبودشیر سرخیم و افعی سیهیم