گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی

گفتند خلایق که توئی یوسف ثانیچون نیک بدیدم بحقیقت به از آنی

شیرین‌تر از آنی بشکرخنده که گویمای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی

تشبیه دهانت نتوان کرد بغنچههرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی

صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کامچون سوسن آزاده چرا جمله زبانی

گوئی بدهم کامت و جانت بستانمترسم ندهی کامم و جانم بستانی

چشم تو خدنگ از سپر جان گذراندبیمار که دیدست بدین سخت کمانی