Таўбін)

Ты так сьпяваеш, як Тыртэй, —Натхнёна, сьмела, ўзнята,Але абраў ты дрэнны часІ слухачоў ня надта.

Яны і слухаюць цябе,І хваляць болей нормы:Які шляхетны дум узьлёт!Што за майстэрства формы!

Яны й за шклянкаю вінаТабе «ура» праклічуцьІ нават сьпеў твой баявыЛагодна прамармычуць.

Але й нявольнік волі спеўПяе ў начы за трункам —Ён прыпраўляе смак пітва,Спрыяе працы шлунку.