Śniłem, że księżyc stał zadumany...

Śniłem, że księżyc stał zadumany,I gwiazdy smutnie świeciły ziemi —Mnie sen do miasta méj pokochanéjPrzenosił skrzydły lekkiemi. —

I zaprowadził mnie do jéj proga —Jam padł całując schodów kamieniePo których nóżka jej stąpa droga,I atłasowe szumi odzienie. —

Noc była głucha — noc zimna była —Wilgotne, zimne były kamienie —W oknie twarz jakaś się pojawiłaOsnuta w światło nocy i cienie.